Söguþjóðin mikla færir sig á netið

20. September kl. 02:31 eftir Gummi Gulla
Óhætt er að segja að íslendingar séu duglegir við að viðra skoðanir sínar á netinu og líklegast nýr kafli í bókmenntasögu þjóðarinnar tekinn við þar sem rafrænn ritmáti ræður ríkjum. Með tilkomu Internetsins og samfélagsmiðla eins og Facebook, Twitter og blogsíðna getur hver sem er stofnað sinn eigin fjölmiðil og náð til augu milljóna manna á svipstundu.

 

Þann 15. september síðastliðinn var ár frá því að ný íslensk þjónusta hóf að leita að öllu íslensku efni á netinu. Skiptir þá einu hvort efnið birtist á vefsíðum sem vistaðar eru hérlendis eða erlendis heldur leitar kerfið að íslenskum orðum og metur hvort færslan í heild sinni er á íslensku eða birtir t.d. einungis textabrot úr íslenskum lögum en er að öðru leyti á erlendu tungumáli.

Þjónustan, sem gengur undir nafninu Vaktarinn veitir fyrirtækjum ódýra og gagnvirka leið til að fylgjast með umtali um vörur og þjónustu fyrirtækisins. Er þjónustan því öflugt vopn fyrir fyrirtæki til að koma í veg fyrir og bregðast við neikvæðu umtali á netinu sem getur stórlega skaðað ímynd fyrirtækisins. Afleiðingar geta verið minni sala og aukinn markaðskostnaður til að bæta upp fyrir ímyndatapið og tekjumissi.

Á þessu ári sem Vaktarinn hefur verið að vakta íslenska umræðu hefur margt áhugavert og skemmtilegt komið fram og ljóst að þjóðin hefur tjáð sig á netinu sem aldrei fyrr.
Alls hefur Vaktarinn fundið 2.571.995 greinar eða færslur sem Íslendingar hafa skrifað á síðastliðnu ári.
Ef við gefum okkur að þessar greinar séu skrifaðar af fólki milli tólf og sjötugs, þá skrifaði hver Íslendingur á þessum aldri að meðaltali 10 greinar eða færslur á árinu.
Allt í allt voru þetta 195.684.610 orð sem voru skrifuð á árinu og hefur því samkvæmt þessu hver Íslendingur að meðaltali skrifað 818 orð á netinu.

Þegar sérfræðingar Vaktarans fóru að grafa dýpra í þetta gríðarstóra gagnasafn kom ýmislegt áhugavert í ljós.
Samkvæmt Íslenskri orðtíðnibók er orðið “og” algengasta orðið í íslenskunni. En samkvæmt greiningu á gögnum Vaktarans er svo ekki. Algengasta orðið er einhver beygingarmynd sagnarinnar “að vera” (birtist 7.327.197 sinnum á síðasta ári). Annað algengasta orðið í íslensku netmáli er “að” sem var skrifað 6.754.132 sinnum. Og í þriðja sæti er svo fyrrverandi meistarinn “og” (5.547.245 sinnum).
Á þessu er sjálfsagt sú skýring að “og” ásamt “að” eiga sér aðeins eina birtingamynd, á meðan sögnin “að vera” getur birst í mörgum myndum (er-ert-erum-eruð-eru-var-vorum o.s.frv).
En af þessu má sjá að ritmál Íslendinga er að breytast með nýrri tækni.

Þetta gæti helgast af því að fólk er að skrifa á vettvangi þar sem meira er verið að skrifa um það sjálft og hluti sem gerast í kringum það. Flestir kannast sjálfsagt við þetta úr bloggum og öðrum færslum á samfélagsmiðlum þar sem við látum aðra gjarnan vita hvað er að gerast í okkar lífi.
Enda eru algengustu nafnorðin á netinu orð sem tengjast okkur náið, og raða orð eins og “maður” (513.642), “dagur” (484.912), “fólk” (313.070), “land” (219.436), “ísland” (219.436) og “staður” (146.724) sér í 6 af 10 efstu sætin yfir algengustu nafnorðin.

Það nafn sem oftast kemur fyrir er gamla góða og trausta nafnið “Jón” og er minnst á einn eða annan Jón 99.062 sinnum á síðasta ári. Eftir það koma Steingrímur (44.112) og Davíð (42.761).
Greinilegt er að stjórnmál eru algengt umritunarefni á netinu því algengasta kvenmannsnafnið er “Jóhanna” sem fannst 36.272 sinnum. Guðrún var í öðru sæti (28.621) og Kristín í þriðja (23.489).

Og stjórnmál eru fyrirferðamikil á netinu. Alls var talað um Samfylkinguna 53.718 sinnum, sem er töluvert minna en umfjöllun um Sjálfstæðisflokkinn (69.279). “Evrópusambandið” og “ESB” komu fyrir 89.695 sinnum.

Algengasta erlenda orðið sem birtist á íslenska hluta Internetsins er hið margumdeilda “Icesave” sem var ritað alls 76.427 sinnum á síðasta ári.

Mest umtalaða stofnunin er Seðlabankinn (36.600), svo kemur Landsbankinn (35.239) síðan ætti það etv ekki að koma neinum á óvart að í þriðja sæti er Kaupþing (18.495).

Mogginn vinnur fjölmiðlastríðið á netinu og þar sem hann kemur 26.525 sinnum fyrir en Fréttablaðið 18.145 sinnum. Hér getur stór þáttur verið að blöðin eiga það til að nefna sjálf sig í umfjöllunum og að mbl.is bloggið er mjög öflugt.

Síðan er nokkuð áhugavert að tölustafurinn “2” kom oftar fyrir en tölustafurinn “1”. Reyndar kom “3” oftar fyrir en “1” til að flækja málin enn frekar. Semsagt þá koma tveir fyrst, þrír annar og einn þriðji!

Að lokum má geta þess, áður en punktur er settur aftan við þessa yfirferð, að punkturinn (“.”) kom fyrir alls 7.268.628 sinnum.

Vaktarinn

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.